تبليغاتX


به نامردی نامردان قسم خوردم نامردی کنم در حق نامردان عالم

می نویسم از همه دیاران،از همه بیانات
می نویسم از همه دیاران،از همه بیانات

قالبهای وبلاگ تماس آرشیو صفحه نخست
حسینین (ع) تورکی نوحه سی چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388-11:25-فرزاد بلا

 

ایام ایام حسینیست زمین و زمان ، آسمان و مکان سیاه پوش اوست دلهای عاشق همه عزادار اوست .

شهادت آقا حضرت امام حسن (ع) بر تمام شیعیان جهان تسلیت ...

حسینون غملری حدّدن گچوب اهل عزا آغلار

قــدرناله ایــدر شاه شهیدانه قضا آغــــلار

بیلورسن یا حسین من چوخ گئجه یاتمام اویاق قالام

یانارقلبیم قلم الده گوزوم اماخفا آغلار

 گلیب سیز بزنم ماتمده مقید اولمیون یاران

توتوبدور اوغلونا ماتم علی المرتضی آغلار

مریضون اولسا یالوارما طبیب دیگره قارداش

خلوصیلن گله هر کیم آلار والاه شفا آغلار

حسین دوزمز مریضین دردینه حقدن شفا ایستر

ولی ئوز دردینه اولموب دوا عرش خدا آغلار

ملکلر سسلنر گویده حسینیم وای حسینیم وای

ایکی اللی وورار باشه بهشته مصطفی آغلار

حسینه نوح ئوزو نوحه دیر آغلار پیمبرلر

چکللر گویلره قاره توتار کوثر عزا آغلار

خانم زهرا سالار باشه قارا سسلر حسینیم وای

گلر امداد ایده تا زینبه خیر النسا آغلار

دیر گلدی ننون قوربان حسین بس زینبون هاردا

اچار قانلو گوزون اول دم ذبیحاً من قنا آغلار

حسینون یاره سین بیر بیر اوپر زهرا دیر جان جان

سوسوز لبلرده قان گورسه بو واضحدور آنا آغلار

نه گوردی زینبی تل اوسته سسلور یا حسین گلدیم

سنون بو حالیووه دوشمنده قارداش هکذا اغلار

خلاصه قتلگاهه اللری باشدا گلوب زینب

قولاقینه گوروبدور گلدی بیر غملی صدا آغلار

بیلوبدور آغلیان کیمدور دیدی مادر ایوین آباد

قیزوین غملری آخر آنا گلمز سانا آغلار


لینک به نوشته |
حیدر بابایه سـلام سه شنبه هفدهم آذر 1388-18:50-فرزاد بلا

سلامی دوباره خدمت شما دوستان عزیز مهربون، میخواستم ترجمه شعر حیدربابا رو بارتون پست کنم ولی متاسفانه به خاطر زیاد بودن سایز متن مجبور شدم سه پست پشت سر هم براتون آپ کنم امید وارم خوشتون بیاد.

حیدر بابا سروده ایست از دوران جوانی استاد شهریار، آن زمانی که او در تهران به تحصیل پزشکی اشتغال داست و راه زندگانی خویش را هنوز ترسیم نکرده بود. او با حسرت از دوران کودکی خود در قریه زادگاه پدرانش یاد میکند و به خاطر میاورد که زندگی در آنجا چقدر ساده و دلفریب بود. خطاب او به کوهی است که در کنار آن دهکده سربرافراشته بود و در دامنه آن کوه بچه ها و بزرگها، حیوانات و طبیعت، ونیز تمامی عشق ها و افسانه های آدمیان با یکدیگر موزون و هماهنگ میزیستند. نام آُن کوهسار به زبان آن مردمان بهشتین حیدر بابا بود....

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١)
حيدربابا ، ايلديريملار شاخاندا
سئللر ، سولار ، شاققيلدييوب آخاندا
قيزلار اوْنا صف باغلييوب باخاندا
سلام اولسون شوْكتوْزه ، ائلوْزه !
منيم دا بير آديم گلسين ديلوْزه

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١)حيدربابا چو ابر شَخَد ،‌ غُرّد آسمان
سيلابهاى تُند و خروشان شود روان
صف بسته دختران به تماشايش آن زمان
بر شوكت و تبار تو بادا سلام من
گاهى رَوَد مگر به زبان تو نام من

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢)
حيدربابا ، كهليك لروْن اوچاندا
كوْل ديبينَّن دوْشان قالخوب ، قاچاندا
باخچالارون چيچكلنوْب ، آچاندا
بيزدن ده بير موْمكوْن اوْلسا ياد ائله
آچيلميان اوْركلرى شاد ائله

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢)
حيدربابا چو كبكِ تو پَرّد ز روى خاك
خرگوشِ زير بوته گُريزد هراسناك
باغت به گُل نشسته و گُل كرده جامه چاك
ممكن اگر شود ز منِ خسته ياد كن
دلهاى غم گرفته ، بدان ياد شاد كن
♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣)
بايرام يئلى چارداخلارى ييخاندا
نوْروز گوْلى ، قارچيچكى ، چيخاندا
آغ بولوتلار كؤينكلرين سيخاندا
بيزدن ده بير ياد ائلييه ن ساغ اوْلسون
دردلريميز قوْى ديّكلسين ، داغ اوْلسون
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی♥ ♥ ♥ ♥

(٣)
چون چارتاق را فِكنَد باد نوبهار
نوروزگُلى و قارچيچگى گردد آشكار
بفشارد ابر پيرهن خود به مَرغزار
از ما هر آنكه ياد كند بى گزند باد
گو :‌ درد ما چو كوه بزرگ و بلند باد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٤)
حيدربابا ، گوْن دالووى داغلاسين !
اوْزوْن گوْلسوْن ، بولاخلارون آغلاسين !
اوشاخلارون بير دسته گوْل باغلاسين !
يئل گلنده ، وئر گتيرسين بويانا
بلكه منيم ياتميش بختيم اوْيانا

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی♥ ♥ ♥ ♥

(٤)
حيدربابا چو داغ كند پشتت آفتاب
رخسار تو بخندد و جوشد ز چشمه آب
يك دسته گُل ببند براى منِ خراب
بسپار باد را كه بيارد به كوى من
باشد كه بخت روى نمايد به سوى من

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٥)
حيدربابا ،‌ سنوْن اوْزوْن آغ اوْلسون !
دؤرت بير يانون بولاغ اوْلسون باغ اوْلسون !
بيزدن سوْرا سنوْن باشون ساغ اوْلسون !
دوْنيا قضوْ-قدر ، اؤلوْم-ايتيمدى
دوْنيا بوْيى اوْغولسوزدى ، يئتيمدى

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٥)
حيدربابا ،‌ هميشه سر تو بلند باد
از باغ و چشمه دامن تو فرّه مند باد
از بعدِ ما وجود تو دور از گزند باد
دنيا همه قضا و قدر ، مرگ ومير شد
اين زال كى ز كُشتنِ فرزند سير شد ؟

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٦)
حيدربابا ، يوْلوم سنَّن كج اوْلدى
عؤمروْم كئچدى ، گلممه ديم ، گئج اوْلدى
هئچ بيلمه ديم گؤزللروْن نئج اوْلدى
بيلمزيديم دؤنگه لر وار ،‌ دؤنوْم وار
ايتگين ليك وار ، آيريليق وار ، اوْلوْم وار
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٦)
حيدربابا ، ‌ز راه تو كج گشت راه من
عمرم گذشت و ماند به سويت نگاه من
ديگر خبر نشد كه چه شد زادگاه من
هيچم نظر بر اين رهِ پر پرپيچ و خم نبود
هيچم خبر زمرگ و ز هجران و غم نبود

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٧)
حيدربابا ، ايگيت اَمَك ايتيرمز
عؤموْر كئچر ، افسوس بَرَه بيتيرمز
نامرد اوْلان عؤمرى باشا يئتيرمز
بيزد ، واللاه ، اونوتماريق سيزلرى
گؤرنمسك حلال ائدوْن بيزلرى

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٧)
بر حقِّ مردم است جوانمرد را نظر
جاى فسوس نيست كه عمر است در گذر
نامردْ مرد ،‌ عمر به سر مى برد مگر !
در مهر و در وفا ،‌ به خدا ، جاودانه ايم
ما را حلال كن ، كه غريب آشيانه ايم

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٨)
حيدربابا ، ميراژدر سَسلننده
كَند ايچينه سسدن - كوْيدن دوْشنده
عاشيق رستم سازين ديللنديرنده
يادوندادى نه هؤلَسَك قاچارديم
قوشلار تكين قاناد آچيب اوچارديم

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٨)
ميراَژدَر آن زمان كه زند بانگِ دلنشين
شور افكند به دهكده ، هنگامه در زمين
از بهر سازِ رستمِ عاشق بيا ببين
بى اختيار سوى نواها دويدنم
چون مرغ پرگشاده بدانجا رسيدنم

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٩)
شنگيل آوا يوردى ، عاشيق آلماسى
گاهدان گئدوب ، اوْردا قوْناق قالماسى
داش آتماسى ، آلما ،‌ هيوا سالماسى
قاليب شيرين يوخى كيمين ياديمدا
اثر قويوب روحومدا ، هر زاديمدا

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٩)
در سرزمينِ شنگل آوا ، سيبِ عاشقان
رفتن بدان بهشت و شدن ميهمانِ آن
با سنگ ، سيب و بِهْ زدن و ، خوردن آنچنان !
در خاطرم چو خواب خوشى ماندگار شد
روحم هميشه بارور از آن ديار شد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٠)
حيدربابا ، قورى گؤلوْن قازلارى
گديكلرين سازاخ چالان سازلارى
كَت كؤشنين پاييزلارى ، يازلارى
بير سينما پرده سى دير گؤزوْمده
تك اوْتوروب ، سئير ائده رم اؤزوْمده

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٠)
حيدربابا ، قُورى گؤل و پروازِ غازها
در سينه ات به گردنه ها سوزِ سازها
پاييزِ تو ، بهارِ تو ، در دشتِ نازها
چون پرده اى به چشمِ دلم نقش بسته است
وين شهريارِ تُست كه تنها نشسته است

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١١)
حيدربابا ،‌ قره چمن جاداسى
چْووشلارين گَلَر سسى ، صداسى
كربليا گئدنلرين قاداسى
دوْشسون بو آج يوْلسوزلارين گؤزوْنه
تمدّونون اويدوخ يالان سؤزوْنه

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١١)
حيدربابا ، زجادّة شهر قراچمن
چاووش بانگ مى زند آيند مرد و زن
ريزد ز زائرانِ حَرَم درد جان وتن
بر چشمِ اين گداصفتانِ دروغگو
نفرين بر اين تمدّنِ بى چشم و آبرو

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(١٢)
حيدربابا ، شيطان بيزى آزديريب
محبتى اوْركلردن قازديريب
قره گوْنوْن سرنوشتين يازديريب
ساليب خلقى بير-بيرينن جانينا
باريشيغى بلشديريب قانينا

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٢)
شيطان زده است است گول و زِ دِه دور گشته ايم
كنده است مهر را ز دل و كور گشته ايم
زين سرنوشتِ تيره چه بى نور گشته ايم
اين خلق را به جان هم انداخته است ديو
خود صلح را نشسته به خون ساخته است ديو

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٣)
گؤز ياشينا باخان اوْلسا ، قان آخماز
انسان اوْلان بئلينه تاخماز
آمما حئييف كوْر توتدوغون بوراخماز
بهشتيميز جهنّم اوْلماقدادير !
ذى حجّه ميز محرّم اوْلماقدادير !

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٣)
هركس نظر به اشك كند شَر نمى كند
انسان هوس به بستن خنجر نمى كند
بس كوردل كه حرف تو باور نمى كند
فردا يقين بهشت ، ‌جهنّم شود به ما

ذيحجّه ناگزير ،‌ محرّم شود به ما

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٤)
خزان يئلى يارپاخلارى تؤكنده
بولوت داغدان يئنيب ، كنده چؤكنده
شيخ الاسلام گؤزل سسين چكنده
نيسگيللى سؤز اوْركلره دَيَردى
آغاشلار دا آللاها باش اَيَردى

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٤)
هنگامِ برگ ريزِ خزان باد مى وزيد
از سوى كوه بر سرِ دِه ابر مى خزيد
با صوت خوش چو شيخ مناجات مى كشيد
دلها به لرزه از اثر آن صلاى حق
خم مى شدند جمله درختان براى حق

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٥)
داشلى بولاخ داش-قومونان دوْلماسين !
باخچالارى سارالماسين ، سوْلماسين !
اوْردان كئچن آتلى سوسوز اولماسين !
دينه : بولاخ ، خيرون اوْلسون آخارسان
افقلره خُمار-خُمار باخارسان

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٥)
داشلى بُولاخ مباد پُر از سنگ و خاك و خَس
پژمرده هم مباد گل وغنچه يك نَفس
از چشمه سارِ او نرود تشنه هيچ كس
اى چشمه ، خوش به حال تو كانجا روان شدى
چشمى خُمار بر افقِ آسمان شدى

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٦)
حيدر بابا ، داغين ، داشين ، سره سى
كهليك اوْخور ، داليسيندا فره سى
قوزولارين آغى ، بوْزى ، قره سى
بير گئديديم داغ-دره لر اوزونى
اوْخويئديم‌ : « چوْبان ، قيتر قوزونى »

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٦)
حيدربابا ،‌ ز صخره و سنگت به كوهسار
كبكت به نغمه ، وز پيِ او جوجه رهسپار
از برّة سفيد و سيه ، گله بى شمار
اى كاش گام مى زدم آن كوه و درّه را
مى خواندم آن ترانة « چوپان و برّه » را

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٧)
حيدر بابا ، سولى يئرين دوْزوْنده
بولاخ قئنير چاى چمنين گؤزونده
بولاغ اوْتى اوْزَر سويون اوْزوْنده
گؤزل قوشلار اوْردان گليب ، گئچللر
خلوتليوْب ، بولاخدان سو ايچللر

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٧)
در پهندشتِ سُولى يِئر ، آن رشك آفتاب
جوشنده چشمه ها ز چمنها ،‌ به پيچ و تاب
بولاغ اوْتى شناورِ سرسبز روى آب
زيبا پرندگان چون از آن دشت بگذرند
خلوت كنند و آب بنوشند و بر پرند

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٨)
بىچين اوْستى ، سونبول بيچن اوْراخلار
ايله بيل كى ، زوْلفى دارار داراخلار
شكارچيلار بيلديرچينى سوْراخلار
بيچين چيلر آيرانلارين ايچللر
بيرهوشلانيب ، سوْننان دوروب ، بيچللر

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٨)
وقتِ درو ،‌ به سنبله چين داسها نگر
گويى به زلف شانه زند شانه ها مگر
در كشتزار از پىِ مرغان ،‌ شكارگر
دوغ است و نان خشك ، غذاى دروگران
خوابى سبك ، دوباره همان كارِ بى كران

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(١٩)
حيدربابا ، كندين گوْنى باتاندا
اوشاقلارون شامين ئييوب ، ياتاندا
آى بولوتدان چيخوب ، قاش-گؤز آتاندا
بيزدن ده بير سن اوْنلارا قصّه ده
قصّه ميزده چوخلى غم و غصّه ده

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(١٩)
حيدربابا ،‌ چو غرصة خورشيد شد نهان
خوردند شام خود كه بخوابند كودكان
وز پشتِ ابر غمزه كند ماه آسمان
از غصّه هاى بى حدِ ما قصّه ساز كن
چشمان خفته را تو بدان غصّه باز كن
♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٢٠)
قارى ننه گئجه ناغيل دييَنده
كوْلك قالخيب ، قاپ-باجانى دؤيَنده
قورد گئچينين شنگوْلوْسون يينده
من قاييديب ، بيرده اوشاق اوْلئيديم
بير گوْل آچيب ، اوْندان سوْرا سوْلئيديم

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٠)
قارى ننه چو قصّة شب ساز ميكند
كولاك ضربه اى زده ، در باز مى كند
با گرگ ، شَنگُلى سخن آغاز مى كند
اى كاش بازگشته به دامان كودكى
يك گل شكفتمى به گلستان كودكى

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٢١)
عمّه جانين بال بلله سين ييه رديم
سوْننان دوروب ، اوْس دوْنومى گييه رديم
باخچالاردا تيرينگَنى دييه رديم
آى اؤزومى اوْ ازديرن گوْنلريم !
آغاج مينيپ ، آت گزديرن گوْنلريم !

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢١)
آن لقمه هاى نوشِ عسل پيشِ عمّه جان
خوردن همان و جامه به تن كردنم همان
در باغ رفته شعرِ مَتل خواندن آنچنان !
آن روزهاى نازِ خودم را كشيدنم !
چو بى سوار گشته به هر سو دويدنم !
♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٢٢)
هَچى خالا چايدا پالتار يوواردى
مَمَد صادق داملارينى سوواردى
هئچ بيلمزديك داغدى ، داشدى ، دوواردى
هريان گلدى شيلاغ آتيب ، آشارديق
آللاه ، نه خوْش غمسيز-غمسيز ياشارديق

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٢)
هَچى خاله به رود كنار است جامه شوى
مَمّد صادق به كاهگلِ بام ، كرده روى
ما هم دوان ز بام و زِ ديوار ، كو به كوى
بازى كنان ز كوچه سرازير مى شديم
ما بى غمان ز كوچه مگر سير مى شديم !
♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٢٣)
شيخ الاسلام مُناجاتى دييه ردى
مَشَدرحيم لبّاده نى گييه ردى
مشْدآجلى بوْز باشلارى ييه ردى
بيز خوْشودوق خيرات اوْلسون ، توْى اوْلسون
فرق ائلَمَز ، هر نوْلاجاق ، قوْى اولسون

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٣)
آن شيخ و آن اذان و مناجات گفتنش
مشدى رحيم و دست يه لبّاده بردنش
حاجى على و ديزى و آن سير خوردنش
بوديم بر عروسى وخيرات جمله شاد
ما را چه غم ز شادى و غم ! هر چه باد باد !

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٢٤)
ملك نياز ورنديلين سالاردى
آتين چاپوپ قئيقاجيدان چالاردى
قيرقى تكين گديك باشين آلاردى
دوْلائيا قيزلار آچيپ پنجره
پنجره لرده نه گؤزل منظره !+

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٤)
اسبِ مَلِك نياز و وَرَنديل در شكار
كج تازيانه مى زد و مى تاخت آن سوار
ديدى گرفته گردنه ها را عُقاب وار
وه ،‌ دختران چه منظره ها ساز كرده اند !
بر كوره راه پنجره ها باز كرده اند !

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٢٥)
حيدربابا ، كندين توْيون توتاندا
قيز-گلينلر ، حنا-پيلته ساتاندا
بيگ گلينه دامنان آلما آتاندا
منيم ده اوْ قيزلاروندا گؤزوم وار
عاشيقلارين سازلاريندا سؤزوم وار

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٥)
حيدربابا‌ ، به جشن عروسى در آن ديار
زنها حنا - فتيله فروشند بار بار
داماد سيب سرخ زند پيش پاىِ يار
مانده به راهِ دختركانِ تو چشمِ من
در سازِ عاشقانِ تو دارم بسى سخن

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٦)
حيدربابا ، بولاخلارين يارپيزى
بوْستانلارين گوْل بَسَرى ، قارپيزى
چرچيلرين آغ ناباتى ، ساققيزى
ايندى ده وار داماغيمدا ، داد وئرر
ايتگين گئدن گوْنلريمدن ياد وئرر
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٦)
از عطر پونه ها به لبِ چشمه سارها
از هندوانه ، خربزه ، در كشتزارها
از سقّز و نبات و از اين گونه بارها
مانده است طعم در دهنم با چنان اثر
كز روزهاى گمشده ام مى دهد خبر

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٢٧)
بايراميدى ، گئجه قوشى اوخوردى
آداخلى قيز ، بيگ جوْرابى توْخوردى
هركس شالين بير باجادان سوْخوردى
آى نه گؤزل قايدادى شال ساللاماق !
بيگ شالينا بايرامليغين باغلاماق !
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٧)
نوروز بود و مُرغ شباويز در سُرود
جورابِ يار بافته در دستِ يار بود
آويخته ز روزنه ها شالها فرود
اين رسم شال و روزنه خود رسم محشرى است !
عيدى به شالِ نامزدان چيز ديگرى است !

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٢٨)
شال ايسته ديم منده ائوده آغلاديم
بير شال آليب ، تئز بئليمه باغلاديم
غلام گيله قاشديم ، شالى ساللاديم
فاطمه خالا منه جوراب باغلادى
خان ننه مى يادا ساليب ، آغلادى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٨)
با گريه خواستم كه همان شب روم به بام
شالى گرفته بستم و رفتم به وقتِ شام
آويخته ز روزنة خانة غُلام
جوراب بست و ديدمش آن شب ز روزنه
بگريست خاله فاطمه با ياد خانْ ننه

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٢٩)
حيدربابا ، ميرزَممدين باخچاسى
باخچالارين تورشا-شيرين آلچاسى
گلينلرين دوْزمه لرى ، طاخچاسى
هى دوْزوْلر گؤزلريمين رفينده
خيمه وورار خاطره لر صفينده
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٢٩)
در باغهاى ميرزامحمد ز شاخسار
آلوچه هاى سبز وتُرش ، همچو گوشوار
وان چيدنى به تاقچه ها اندر آن ديار
صف بسته اند و بر رفِ چشمم نشسته اند
صفها به خط خاطره ام خيمه بسته اند

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٠)
بايرام اوْلوب ، قيزيل پالچيق اَزَللر
ناققيش ووروب ، اوتاقلارى بَزَللر
طاخچالارا دوْزمه لرى دوْزللر
قيز-گلينين فندقچاسى ، حناسى
هَوَسله نر آناسى ، قايناناسى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٠)
نوروز را سرشتنِ گِلهايِ چون طلا
با نقش آن طلا در و ديوار در جلا
هر چيدنى به تاقچه ها دور از او بلا
رنگ حنا و فَنْدُقة دست دختران
دلها ربوده از همه كس ، خاصّه مادران

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣١)
باكى چى نين سؤزى ، سوْوى ، كاغيذى
اينكلرين بولاماسى ، آغوزى
چرشنبه نين گيردكانى ، مويزى
قيزلار دييه ر : « آتيل ماتيل چرشنبه
آينا تكين بختيم آچيل چرشنبه »
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣١)
با پيك بادكوبه رسد نامه و خبر
زايند گاوها و پر از شير ، بام و در
آجيلِ چارشنبه ز هر گونه خشك و تر
آتش كنند روشن و من شرح داستان
خود با زبان تركىِ شيرين كنم بيان :
قيزلار دييه ر :‌ « آتيل ماتيل چرشنبه
آينا تكين بختيم آچيل چرشنبه »

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٢)
يومورتانى گؤيچك ، گوللى بوْيارديق
چاققيشديريب ، سينانلارين سوْيارديق
اوْيناماقدان بيرجه مگر دوْيارديق ؟
على منه ياشيل آشيق وئرردى
ارضا منه نوروزگوْلى درردى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٢)
با تخم مرغ هاى گُلى رنگِ پُرنگار
با كودكان دهكده مى باختم قِمار
ما در قِمار و مادرِ ما هم در انتظار
من داشتم بسى گل وقاپِ قمارها
از دوستان على و رضا يادگارها

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٣)
نوْروز على خرمنده وَل سوْرردى
گاهدان يئنوب ، كوْلشلرى كوْرردى
داغدان دا بير چوْبان ايتى هوْرردى
اوندا ، گؤردن ، اولاخ اياخ ساخلادى
داغا باخيب ، قولاخلارين شاخلادى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٣)
نوروزعلى و كوفتنِ خرمنِ جُوَش
پوشال جمع كردنش و رُفتن از نُوَش
از دوردستها سگ چوپان و عوعوَش
ديدى كه ايستاده الاغ از صداى سگ
با گوشِ تيز كرده براى بلايِ سگ

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٤)
آخشام باشى ناخيرينان گلنده
قوْدوخلارى چكيب ، ووراديق بنده
ناخير گئچيب ، گئديب ، يئتنده كنده
حيوانلارى چيلپاق مينيب ، قوْوارديق
سؤز چيخسايدى ، سينه گريب ، سوْوارديق
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٤)
وقتِ غروب و آمدنِ گلّة دَواب
در بندِ ماست كُرّة خرها به پيچ و تاب
گلّه رسيده در ده و رفته است آفتاب
بر پشتِ كرّه ، كرّه سوارانِ دِه نگر
جز گريه چيست حاصل اين كار ؟ بِهْ نگر

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٥)
ياز گئجه سى چايدا سولار شاريلدار
داش-قَيه لر سئلده آشيب خاريلدار
قارانليقدا قوردون گؤزى پاريلدار
ايتر ، گؤردوْن ، قوردى سئچيب ، اولاشدى
قورددا ، گؤردوْن ، قالخيب ، گديكدن آشدى

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٥)
شبها خروشد آب بهاران به رودبار
در سيل سنگ غُرّد و غلتد ز كوهسار
چشمانِ گرگ برق زند در شبانِ تار
سگها شنيده بويِ وى و زوزه مى كشند
گرگان گريخته ، به زمين پوزه مى كشند

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٦)
قيش گئجه سى طؤله لرين اوْتاغى
كتليلرين اوْتوراغى ، ياتاغى
بوخاريدا يانار اوْتون ياناغى
شبچره سى ، گيردكانى ، ايده سى
كنده باسار گوْلوْب - دانيشماق سسى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٦)
بر اهل ده شبانِ زمستان بهانه اى است
وان كلبة طويله خودش گرمخانه اى است
در رقصِ شعله ، گرم شدن خود فسانه اى است
سِنجد ميان شبچره با مغز گردكان
صحبت چو گرم شد برود تا به آسمان

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٧)
شجاع خال اوْغلونون باكى سوْقتى
دامدا قوران سماوارى ، صحبتى
ياديمدادى شسلى قدى ، قامتى
جؤنممه گين توْيى دؤندى ، ياس اوْلدى
ننه قيزين بخت آيناسى كاس اوْلدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٧)
آمد ز بادكوبه پسرخاله ام شُجا
با قامتى كشيده و با صحبتى رسا
در بام شد سماور سوقاتيش به پا
از بختِ بد عروسى او شد عزاى او
آيينه ماند و نامزد و هاى هايِ او

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٨)
حيدربابا ، ننه قيزين گؤزلرى
رخشنده نين شيرين-شيرين سؤزلرى
تركى دئديم اوْخوسونلار اؤزلرى
بيلسينلر كى ، آدام گئدر ، آد قالار
ياخشى-پيسدن آغيزدا بير داد قالار
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٨)
چشمانِ ننه قيز به مَثَل آهوى خُتَن
رخشنده را سخن چو شكر بود در دهن
تركى سروده ام كه بدانند ايلِ من
اين عمر رفتنى است ولى نام ماندگار
تنها ز نيك و بد مزه در كام ماندگار

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٣٩)
ياز قاباغى گوْن گوْنئيى دؤيَنده
كند اوشاغى قار گوْلله سين سؤيَنده
كوْركچى لر داغدا كوْرك زوْيَنده
منيم روحوم ، ايله بيلوْن اوْردادور
كهليك كيمين باتيب ، قاليب ، قاردادور
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

(٣٩)
پيش از بهار تا به زمين تابد آفتاب
با كودكان گلولة برفى است در حساب
پاروگران به سُرسُرة كوه در شتاب
گويى كه روحم آمده آنجا ز راه دور
چون كبك ،‌ برفگير شده مانده در حضور


لینک به نوشته |
حیدر بابایه سلام سه شنبه هفدهم آذر 1388-18:46-فرزاد بلا
 


♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٠)
قارى ننه اوزاداندا ايشينى
گوْن بولوتدا اَييرردى تشينى
قورد قوْجاليب ، چكديرنده ديشينى
سوْرى قالخيب ، دوْلائيدان آشاردى
بايدالارين سوْتى آشيب ، داشاردى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٠)
رنگين كمان ،‌ كلافِ رَسَنهاى پيرزن
خورشيد ، روى ابر دهد تاب آن رسَن
دندان گرگ پير چو افتاده از دهن
از كوره راه گله سرازير مى شود
لبريز ديگ و باديه از شير مى شود
♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥
(٤١)
خجّه سلطان عمّه ديشين قيساردى
ملا باقر عم اوغلى تئز ميساردى
تندير يانيب ، توْسسى ائوى باساردى
چايدانيميز ارسين اوْسته قايناردى
قوْورقاميز ساج ايچينده اوْيناردى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤١)
دندانِ خشم عمّه خديجه به هم فشرد
كِز كرد مُلاباقر و در جاى خود فُسرد
روشن تنور و ،‌ دود جهان را به كام بُرد
قورى به روى سيخ تنور آمده به جوش
در توى ساج ، گندم بوداده در خروش

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٢)
بوْستان پوْزوب ، گتيررديك آشاغى
دوْلدوريرديق ائوده تاختا-طاباغى
تنديرلرده پيشيررديك قاباغى
اؤزوْن ئييوْب ، توخوملارين چيتدارديق
چوْخ يئمكدن ، لاپ آز قالا چاتدارديق
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٢)
جاليز را به هم زده در خانه برده ايم
در خانه ها به تخته - طبقها سپرده ايم
از ميوه هاى پخته و ناپخته خورده ايم
تخم كدوى تنبل و حلوايى و لبو
خوردن چنانكه پاره شود خُمره و سبو

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٣)
ورزغان نان آرموت ساتان گلنده
اوشاقلارين سسى دوْشردى كنده
بيزده بوياننان ائشيديب ، بيلنده
شيللاق آتيب ، بير قيشقريق سالارديق
بوغدا وئريب ، آرموتلاردان آلارديق
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٣)
از ورزغان رسيده گلابى فروشِ ده
از بهر اوست اين همه جوش و خروشِ ده
دنياى ديگرى است خريد و فروش ده
ما هم شنيده سوى سبدها دويده ايم
گندم بداده ايم و گلابى خريده ايم

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٤)
ميرزاتاغى نان گئجه گئتديك چايا
من باخيرام سئلده بوْغولموش آيا
بيردن ايشيق دوْشدى اوْتاى باخچايا
اى واى دئديك قورددى ، قئيتديك قاشديق
هئچ بيلمه ديك نه وقت كوْللوكدن آشديق
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٤)
مهتاب بود و با تقى آن شب كنار رود
من محو ماه و ماه در آن آب غرق بود
زان سوى رود ، نور درخشيد و هر دو زود
گفتيم آى گرگ ! و دويديم سوى ده
چون مرغ ترس خورده پريديم توى ده

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٥)
حيدربابا ، آغاجلارون اوجالدى
آمما حئييف ، جوانلارون قوْجالدى
توْخليلارون آريخلييب ، آجالدى
كؤلگه دؤندى ، گوْن باتدى ، قاش قَرَلدى
قوردون گؤزى قارانليقدا بَرَلدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٥)
حيدربابا ، درخت تو شد سبز و سربلند
ليك آن همه جوانِ تو شد پير و دردمند
گشتند برّه هاى فربه تو لاغر و نژند
خورشيد رفت و سايه بگسترد در جهان
چشمانِ گرگها بدرخشيد آن زمان

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٦)
ائشيتميشم يانير آللاه چيراغى
داير اوْلوب مسجديزوْن بولاغى
راحت اوْلوب كندين ائوى ، اوشاغى
منصورخانين الي-قوْلى وار اوْلسون
هاردا قالسا ، آللاه اوْنا يار اوْلسون
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٦)
گويند روشن است چراغ خداى ده
داير شده است چشمة مسجد براى ده
راحت شده است كودك و اهلِ سراى ده
منصور خان هميشه توانمند و شاد باد !
در سايه عنايت حق زنده ياد باد !

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٧)
حيدربابا ، ملا ابراهيم وار ، يا يوْخ ؟
مكتب آچار ، اوْخور اوشاقلار ، يا يوْخ ؟
خرمن اوْستى مكتبى باغلار ،‌ يا يوْخ ؟
مندن آخوندا يتيررسن سلام
ادبلى بير سلامِ مالاكلام
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٧)
حيدربابا ، بگوى كه ملاى ده كجاست ؟
آن مكتب مقدّسِ بر پايِ ده كجاست ؟
آن رفتنش به خرمن و غوغاى ده كجاست ؟
از من به آن آخوند گرامى سلام باد !
عرض ارادت و ادبم در كلام باد !

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٨)
خجّه سلطان عمّه گئديب تبريزه
آمما ، نه تبريز ، كى گلممير بيزه
بالام ، دورون قوْياخ گئداخ ائمميزه
آقا اؤلدى ، تو فاقيميز داغيلدى
قوْيون اوْلان ، ياد گئدوْبَن ساغيلدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٨)
تبريز بوده عمّه و سرگرم كار خويش
ما بى خبر ز عمّه و ايل و تبار خويش
برخيز شهريار و برو در ديار خويش
بابا بمرد و خانة ما هم خراب شد
هر گوسفندِ گم شده ، شيرش برآب شد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٤٩)
حيدربابا ، دوْنيا يالان دوْنيادى
سليماننان ، نوحدان قالان دوْنيادى
اوغول دوْغان ، درده سالان دوْنيادى
هر كيمسَيه هر نه وئريب ، آليبدى
افلاطوننان بير قورى آد قاليبدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٤٩)
دنيا همه دروغ و فسون و فسانه شد
كشتيّ عمر نوح و سليمان روانه شد
ناكام ماند هر كه در اين آشيانه شد
بر هر كه هر چه داده از او ستانده است
نامى تهى براى فلاطون بمانده است

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٠)
حيدربابا ، يار و يولداش دؤندوْلر
بير-بير منى چؤلده قوْيوب ، چؤندوْلر
چشمه لريم ، چيراخلاريم ، سؤندوْلر
يامان يئرده گؤن دؤندى ، آخشام اوْلدى
دوْنيا منه خرابه شام اوْلدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٠)
حيدربابا ، گروه رفيقان و دوستان
برگشته يك يك از من و رفتند بى نشان
مُرد آن چراغ و چشمه بخشكيد همچنان
خورشيد رفت روى جهان را گرفت غم
دنيا مرا خرابة شام است دم به دم

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥١)
عم اوْغلينان گئدن گئجه قيپچاغا
آى كى چيخدى ، آتلار گلدى اوْيناغا
ديرماشيرديق ، داغلان آشيرديق داغا
مش ممى خان گؤى آتينى اوْيناتدى
تفنگينى آشيردى ، شاققيلداتدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥١)
قِپچاق رفتم آن شب من با پسر عمو
اسبان به رقص و ماه درآمد ز روبرو
خوش بود ماهتاب در آن گشتِ كو به كو
اسب كبودِ مش ممى خان رقص جنگ كرد
غوغا به كوه و درّه صداى تفنگ كرد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٢)
حيدربابا ، قره كوْلون دره سى
خشگنابين يوْلى ، بندى ، بره سى
اوْردا دوْشَر چيل كهليگين فره سى
اوْردان گئچر يوردوموزون اؤزوْنه
بيزده گئچك يوردوموزون سؤزوْنه
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٢)
در درّة قَره كوْل و در راه خشگناب
در صخره ها و كبك گداران و بندِ آب
كبكانِ خالدار زرى كرده جاى خواب
زانجا چو بگذريد زمينهاى خاك ماست
اين قصّه ها براى همان خاكِ پاك ماست

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٣)
خشگنابى يامان گوْنه كيم ساليب ؟
سيدلردن كيم قيريليب ، كيم قاليب ؟
آميرغفار دام-داشينى كيم آليب ؟
بولاخ گنه گليب ، گؤلى دوْلدورور ؟
ياقورويوب ، باخچالارى سوْلدورور ؟
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٣)
امروز خشگناب چرا شد چنين خراب ؟
با من بگو : كه مانده ز سادات خشگناب ؟
اَمير غفار كو ؟‌ كجا هست آن جناب ؟
آن بركه باز پر شده از آبِ چشمه سار ؟
يا خشك گشته چشمه و پژمرده كشتزار ؟

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٤)
آمير غفار سيدلرين تاجييدى
شاهلار شكار ائتمه سى قيقاجييدى
مَرده شيرين ، نامرده چوْخ آجييدى
مظلوملارين حقّى اوْسته اَسَردى
ظالم لرى قيليش تكين كَسَردى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٤)
آميرغفار سرورِ سادات دهر بود
در عرصه شكار شهان نيك بهر بود
با مَرد شَهد بود و به نامرد زهر بود
لرزان براى حقِّ ستمديدگان چو بيد
چون تيغ بود و دست ستمكار مى بريد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٥)
مير مصطفا دايى ، اوجابوْى بابا
هيكللى ،ساققاللى ، توْلستوْى بابا
ائيلردى ياس مجلسينى توْى بابا
خشگنابين آبروسى ، اَردَمى
مسجدلرين ، مجلسلرين گؤركَمى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٥)
مير مصطفى و قامت و قدّ كشيده اش
آن ريش و هيكل چو تولستوى رسيده اش
شكّر زلب بريزد و شادى ز ديده اش
او آبرو عزّت آن خشگناب بود
در مسجد و مجالس ما آفتاب بود

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٦)
مجدالسّادات گوْلردى باغلاركيمى
گوْروْلدردى بولوتلى داغلاركيمى
سؤز آغزيندا اريردى ياغلاركيمى
آلنى آچيق ، ياخشى درين قاناردى
ياشيل گؤزلر چيراغ تكين ياناردى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٦)
مجدالسّادات خندة خوش مى زند چو باغ
چون ابر كوهسار بغُرّد به باغ و راغ
حرفش زلال و روشن چون روغن چراغ
با جَبهتِ گشاده ، خردمند ديه بود
چشمان سبز او به زمرّد شبيه بود

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٧)
منيم آتام سفره لى بير كيشييدى
ائل اليندن توتماق اوْنون ايشييدى
گؤزللرين آخره قالميشييدى
اوْننان سوْرا دؤنرگه لر دؤنوْبلر
محبّتين چيراخلارى سؤنوْبلر
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٧)
آن سفره هاى باز پدر ياد كردنى است
آن ياريش به ايل من انشا كردنى است
روحش به ياد نيكى او شاد كردنى است
وارونه گشت بعدِ پدر كار روزگار
خاموش شد چراغ محبت در اين ديار

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٨)
ميرصالحين دلى سوْلوق ائتمه سى
مير عزيزين شيرين شاخسِى گئتمه سى
ميرممّدين قورولماسى ، بيتمه سى
ايندى دئسك ، احوالاتدى ، ناغيلدى
گئچدى ، گئتدى ، ايتدى ، باتدى ، داغيلدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٨)
بشنو ز ميرصالح و ديوانه بازيش
سيد عزيز و شاخسى و سرفرازيش
ميرممّد و نشستن و آن صحنه سازيش
امروز گفتنم همه افسانه است و لاف
بگذشت و رفت و گم شد و نابود ، بى گزاف


♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٥٩)
مير عبدوْلوْن آيناداقاش ياخماسى
جؤجيلريندن قاشينين آخماسى
بوْيلانماسى ، دام-دوواردان باخماسى
شاه عبّاسين دوْربوْنى ، يادش بخير !
خشگنابين خوْش گوْنى ، يادش بخير !
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٥٩)
بشنو ز مير عبدل و آن وسمه بستنش
تا كُنج لب سياهى وسمه گسستنش
از بام و در نگاهش و رعنا نشستنش
شاه عبّاسين دوْربوْنى ، يادش بخير !
خشگنابين خوْش گوْنى ، يادش بخير !

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٠)
ستاره عمّه نزيك لرى ياپاردى
ميرقادر ده ، هر دم بيرين قاپاردى
قاپيپ ، يئيوْب ، دايچاتكين چاپاردى
گوْلمه ليدى اوْنون نزيك قاپپاسى
عمّه مينده ارسينينين شاپپاسى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٠)
عمّه ستاره نازك را بسته در تنور
هر دم رُبوده قادر از آنها يكى به روز
چون كُرّه اسب تاخته و خورده دور دور
آن صحنة ربودنِ نان خنده دار بود
سيخ تنور عمّه عجب ناگوار بود !

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦١)
حيدربابا ، آمير حيدر نئينيوْر ؟
يقين گنه سماوارى قئينيوْر
داى قوْجاليب ، آلت انگينن چئينيوْر
قولاخ باتيب ، گؤزى گيريب قاشينا
يازيق عمّه ، هاوا گليب باشينا
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦١)
گويند مير حيدرت اكنون شده است پير
برپاست آن سماور جوشانِ دلپذير
شد اسبْ پير و ، مى جَوَد از آروارِ زير
ابرو فتاده كُنج لب و گشته گوش كر
بيچاره عمّه هوش ندارد به سر دگر

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٢)
خانم عمّه ميرعبدوْلوْن سؤزوْنى
ائشيدنده ، ايه ر آغز-گؤزوْنى
مَلْكامِدا وئرر اوْنون اؤزوْنى
دعوالارين شوخلوغيلان قاتاللار
اتى يئيوْب ، باشى آتيب ، ياتاللار
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٢)
مير عبدل آن زمان كه دهن باز مى كند
عمّه خانم دهن كجى آغاز مى كند
با جان ستان گرفتنِ جان ساز مى كند
تا وقت شام و خوابِ شبانگاه مى رسد
شوخى و صلح و دوستى از راه مى رسد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٣)
فضّه خانم خشگنابين گوْلييدى
آميريحيا عمقزينون قولييدى
رُخساره آرتيستيدى ، سؤگوْلييدى
سيّد حسين ، مير صالحى يانسيلار
آميرجعفر غيرتلى دير ، قان سالار

♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٣)
فضّه خانم گُزيدة گلهاى خشگناب
يحيى ، غلامِ دختر عمو بود در حساب
رُخساره نيز بود هنرمند و كامياب
سيد حسين ز صالح تقليد مى كند
با غيرت است جعفر و تهديد مى كند

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٤)
سحر تئزدن ناخيرچيلار گَلَردى
قوْيون-قوزى دام باجادا مَلَردى
عمّه جانيم كؤرپه لرين بَلَردى
تنديرلرين قوْزاناردى توْسيسى
چؤركلرين گؤزل اييى ، ايسيسى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٤)
از بانگ گوسفند و بز و برّه و سگان
غوغا به پاست صبحدمان ، آمده شبان
در بندِ شير خوارة خود هست عمّه جان
بيرون زند ز روزنه دود تَنورها
از نانِ گرم و تازه دَمَد خوش بَخورها

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٥)
گؤيرچينلر دسته قالخيب ، اوچاللار
گوْن ساچاندا ، قيزيل پرده آچاللار
قيزيل پرده آچيب ، ييغيب ، قاچاللار
گوْن اوجاليب ، آرتارداغين جلالى
طبيعتين جوانلانار جمالى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٥)
پرواز دسته دستة زيبا كبوتران
گويى گشاده پردة زرّين در آسمان
در نور ، باز و بسته شود پرده هر زمان
در اوج آفتاب نگر بر جلال كوه
زيبا شود جمال طبيعت در آن شكوه

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٦)
حيدربابا ، قارلى داغلار آشاندا
گئجه كروان يوْلون آزيب ، چاشاندا
من هارداسام ، تهراندا يا كاشاندا
اوزاقلاردان گؤزوم سئچر اوْنلارى
خيال گليب ، آشيب ، گئچر اوْنلارى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٦)
گر كاروان گذر كند از برفِ پشت كوه
شب راه گم كند به سرازيرى ، ‌آن گروه
باشم به هر كجاى ، ز ايرانِ پُرشُكوه
چشمم بيابد اينكه كجا هست كاروان
آيد خيال و سبقت گيرد در آن ميان

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٧)
بير چيخئيديم دام قيه نين داشينا
بير باخئيديم گئچميشينه ، ياشينا
بير گورئيديم نه لر گلميش باشينا
منده اْونون قارلاريلان آغلارديم
قيش دوْندوران اوْركلرى داغلارديم
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٧)
اى كاش پشتِ دامْ قَيَه ، از صخره هاى تو
مى آمدم كه پرسم از او ماجراى تو
بينم چه رفته است و چه مانده براى تو
روزى چو برفهاى تو با گريه سر كنم
دلهاى سردِ يخ زده را داغتر كنم

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٨)
حيدربابا ، گوْل غنچه سى خنداندى
آمما حئيف ، اوْرك غذاسى قاندى
زندگانليق بير قارانليق زينداندى
بو زيندانين دربچه سين آچان يوْخ
بو دارليقدان بيرقورتولوب ، قاچان يوْخ
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٨)
خندان شده است غنچة گل از براى دل
ليكن چه سود زان همه ،‌ خون شد غذاى دل
زندانِ زندگى شده ماتم سراى دل
كس نيست تا دريچة اين قلعه وا كند
زين تنگنا گريزد و خود را رها كند

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٦٩)
حيدربابا گؤيلر بوْتوْن دوماندى
گونلريميز بير-بيريندن ياماندى
بير-بيروْزدن آيريلمايون ، آماندى
ياخشيليغى اليميزدن آليبلار
ياخشى بيزى يامان گوْنه ساليبلار
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٦٩)
حيدربابا ، تمام جهان غم گرفته است
وين روزگارِ ما همه ماتم گرفته است
اى بد كسى كه كه دست كسان كم گرفته است
نيكى برفت و در وطنِ غير لانه كرد
بد در رسيد و در دل ما آشيانه كرد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٧٠)
بير سوْروشون بو قارقينميش فلكدن
نه ايستيوْر بو قوردوغى كلكدن ؟
دينه گئچيرت اولدوزلارى الكدن
قوْى تؤكوْلسوْن ، بو يئر اوْزى داغيلسين
بو شيطانليق قورقوسى بير ييغيلسين
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٧٠)
آخر چه شد بهانة نفرين شده فلك ؟
زين گردش زمانه و اين دوز و اين كلك ؟
گو اين ستاره ها گذرد جمله زين اَلَك
بگذار تا بريزد و داغان شود زمين
در پشت او نگيرد شيطان دگر كمين

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٧١)
بير اوچئيديم بو چيرپينان يئلينن
باغلاشئيديم داغدان آشان سئلينن
آغلاشئيديم اوزاق دوْشَن ائلينن
بير گؤرئيديم آيريليغى كيم سالدى
اؤلكه ميزده كيم قيريلدى ، كيم قالدى
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٧١)
اى كاش مى پريدم با باد در شتاب
اى كاش مى دويدم همراه سيل و آب
با ايل خود گريسته در آن ده خراب
مى ديدم از تبار من آنجا كه مانده است ؟
وين آيه فراق در آنجا كه خوانده است ؟


لینک به نوشته |
حیدربابایه سلام سه شنبه هفدهم آذر 1388-18:43-فرزاد بلا

 



♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٧٢)
من سنون تك داغا سالديم نَفَسى
سنده قئيتر ، گوْيلره سال بوسَسى
بايقوشوندا دار اوْلماسين قفسى
بوردا بير شئر داردا قاليب ، باغيرير
مروّت سيز انسانلارى چاغيرير
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٧٢)
من هم به چون تو كوه بر افكنده ام نَفَس
فرياد من ببر به فلك ، دادِ من برس
بر جُغد هم مباد چنين تنگ اين قفس
در دام مانده شيرى و فرياد مى كند
دادى طَلب ز مردمِ بيداد مى كند

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٧٣)
حيدربابا ، غيرت قانون قايناركن
قره قوشلار سنَّن قوْپوپ ، قالخاركن
اوْ سيلديريم داشلارينان اوْيناركن
قوْزان ، منيم همّتيمى اوْردا گؤر
اوردان اَييل ، قامتيمى داردا گؤر
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٧٣)
تا خون غيرت تو بجوشد ز كوهسار
تا پَر گرفته باز و عقابت در آن كنار
با تخته سنگهايت به رقصند و در شكار
برخيز و نقش همّت من در سما نگر
برگَرد و قامتم به سرِ دارها نگر

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٧٤)
حيدربابا . گئجه دورنا گئچنده
كوْراوْغلونون گؤزى قارا سئچنده
قير آتينى مينيب ، كسيب ، بيچنده
منده بوردان تئز مطلبه چاتمارام
ايوز گليب ، چاتميونجان ياتمارام
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٧٤)
دُرنا ز آسمان گذرد وقت شامگاه
كوْراوْغلى در سياهى شب مى كند نگاه
قيرآتِ او به زين شده و چشم او به راه
من غرق آرزويم و آبم نمى برد
ايوَز تا نيايد خوابم نمى برد

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٧٥)
حيدربابا ، مرد اوْغوللار دوْغگينان
نامردلرين بورونلارين اوْغگينان
گديكلرده قوردلارى توت ، بوْغگينان
قوْى قوزولار آيين-شايين اوْتلاسين
قوْيونلارون قويروقلارين قاتلاسين
♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٧٥)
مردانِ مرد زايد از چون تو كوهِ نور
نامرد را بگير و بكن زير خاكِ گور
چشمانِ گرگِ گردنه را كور كن به زور
بگذار برّه هاى تو آسوده تر چرند
وان گلّه هاى فربه تو دُنبه پرورند

♥ ♥ ♥ ♥ ترکی ♥ ♥ ♥ ♥


(٧٦)
حيدربابا ، سنوْن گؤيلوْن شاد اوْلسون
دوْنيا واركن ، آغزون دوْلى داد اوْلسون
سنَّن گئچن تانيش اوْلسون ، ياد اوْلسون
دينه منيم شاعر اوْغلوم شهريار
بير عمر دوْر غم اوْستوْنه غم قالار


♥ ♥ ♥ ♥ فارسی ♥ ♥ ♥ ♥

 (٧٦)
حيدربابا ، دلِ تو چو باغِ تو شاد باد !
شَهد و شكر به كام تو ، عمرت زياد باد !
وين قصّه از حديث من و تو به ياد باد !
گو شاعرِ سخنورِ من ، شهريارِ من
عمرى است مانده در غم و دور از ديارِ من


لینک به نوشته |
دل تمنا یکشنبه دهم آبان 1388-11:6-فرزاد بلا
 

شايد دلي نيست كه تمنا كنم تو را / دردي براي شكوه وحرفي ز قال نيست

از آسمان ابري من سنگ مي بارد / ديگر براي پر گشودن من بال نيست

دل بردي از من و آتش زدي به دل / من گر سكوت كنم دلم لال نيست

 


ادامه مطلب

لینک به نوشته |
ولادت حضرت امام رضا ع پنجشنبه هفتم آبان 1388-18:15-فرزاد بلا
 

   حضرت امام رضا(ع)می فرمایند:

هرکس ازراه دوربهاعمال ازراست وچپ به پروازدرآیند،۲ـ به هنگام عبورازپل صراط،۳ـ به هنگام

سنجیدن کردارهای نیک وبد.

(ازکتاب صحیفه رستگاری ـ ص۲۴۲)

ولادت آقا امام رضا (ع) بر تمامی عزیزان مبارک 

امشب کیف داره بری حرم ، یه گوشه بشینی به حرم آقا نگاه کنی  و اشک بریزی آقا امام رضا رضا صدا کنی و حاجتتو بگیری،کاش میشد منم میتونستم با تن خسته پابوس آقا برم ولی نه با بار خسته ، کاش میشد آقا من بنده هیچ ندارشو طلب میکرد کاش منم طلب میکرد میرفتم روبروی حرم و تموم درد دلامو باهاش میکردم اشک میرختم تا سبک بشم حاجتمو بگیرم خودمه با براش بیمه کنم ...

التماس دعا دوستان

کاش منم میتونستم با تن خسته پا بوس آقا برم ولی نه با بار خسته  کاش من بنده هیچ دار و ندارشو هم طلب میکرد کاش میشد فقط بشینم رو به حرمش و تموم دردو دلامو باهش میکردم اشک میرختم و حاجتمو ازآقامی گرفتم


لینک به نوشته |
هميشه کسانى که خدمت می ‌کنند را به ياد داشته باشيد پنجشنبه سی ام مهر 1388-21:1-فرزاد بلا

 بستنی

 

هميشه کسانى که خدمت می ‌کنند را به ياد داشته باشيد
در روزگارى که بستنى با شکلات به گرانى امروز نبود ، پسر ١٠ ساله ‌اى وارد قهوه فروشى هتلى شد و پشت ميزى نشست . خدمتکار براى سفارش گرفتن سراغش رفت .
 
- پسر پرسيد : بستنى با شکلات چند است ؟
- خدمتکار گفت : ٥٠ سنت
پسر کوچک دستش را در جيبش کرد ، تمام پول خردهايش را در آورد و شمرد . بعد پرسيد :
- بستنى خالى چند است ؟

خدمتکار با توجه به اين که تمام ميز ها پر شده بود و عده ‌اى بيرون قهوه فروشى منتظر خالى شدن ميز ايستاده بودند ، با بی ‌حوصلگى گفت :
- ٣٥ سنت
- پسر دوباره سکه ‌هايش را شمرد و گفت :
- براى من يک بستنى بياوريد .
خدمتکار يک بستنى آورد و صورت ‌حساب را نيز روى ميز گذاشت و رفت . پسر بستنى را تمام کرد ، صورت ‌حساب را برداشت و پولش را به صندوق ‌دار پرداخت کرد و رفت . هنگامى که خدمتکار براى تميز کردن ميز رفت ، گريه‌ اش گرفت . پسر بچه روى ميز در کنار بشقاب خالى ، ١٥ سنت براى او انعام گذاشته بود .
 
يعنى او با پول ‌هايش می‌ توانست بستنى با شکلات بخورد امّا چون پولى براى انعام دادن برايش باقى نمی ‌ماند ، اين کار را نکرده بود و بستنى خالى خورده بود .

 


لینک به نوشته |
عشق من ناز نکن بغضمون ... شنبه بیست و پنجم مهر 1388-18:29-فرزاد بلا
 

عشق من ناز نکن بغضمون پایون می گیره

  یه روزی دست زمونه تو رو از من می گیره

 وقتی تنها با تو بودن واسه من زندگیه

تو رو دیدن تو رو خواستن رو کی از من می گیره

عشق من قلب این عاشق با تو آروم می گیره

همه ناله های من از اون نگات دوریه

تو رو دیدن تو رو خواستن،

 تو رو هر جا می بینم

بی تو  و عشق تو من همیشه تنها می مونم

عشق من عاشقتم تکرار هر شبام

 همه حرفام به خدا از عشق و صداقته

 با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

 عشق من بی کسی و شب با تو پایون می گیره

همه رگ هام از حرارت نگات خون می گیره

 با تو بودن تو یه دنیا واسه من نهایت

 تو گمون کردی بری خاطرهاتم می میره

 روزهای رفته برام رنگ سیاهی می گیره

 اگه صد بهار و پاییز واسه تو گریه کنم

نمی تونم تو رو از یاد ببرم

من همون عاشتم تا که چشام بارونیه

 همه ناله های من از اون نگات دوریه

 تو رو دیدن تو یه دنیا واسه من نهایته

عشق من بی کسی و شب با تو پایون می گیره

 همه رگ هام از حرارت نگات خون می گیره

 با تو بودن تو یه دنیا واسه من نهایت

 


لینک به نوشته |
نی حصیری بی نواست چهارشنبه هشتم مهر 1388-20:1-فرزاد بلا
 

 نشنو از نی ، نی حصیری بی نواست

             بشنو از دل ، دل حریم کبریاست

                       نی بسوزد خاک و خاکستر شود

                                     دل بسوزد خانه ی دلبر شود



لینک به نوشته |
علی ای همای رحمت شنبه بیست و یکم شهریور 1388-22:15-فرزاد بلا
 

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را        که به ماسوا فکندی همه سایه هما را
دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین        به علی شناختم به خدا قسم خدا را
به خدا که در دو عالم اثر  از  فنا  نماند        چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را
مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ             به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را
برو ای گدای مسکین در خانه علی  زن        که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را
بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من        چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا
بجز از  علی  که  آرد پسری ابوالعجائب        که علم کند به عالم شهدای کربلا را
چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان        چو علی که میتواند که بسر برد وفا را
نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت             متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را
بدو چشم خون  فشانم هله ای  نسیم  رحمت            که ز کوی او غباری به من آر توتیا را
به امید آن که شاید برسد به خاک  پایت        چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را
چو  تویی  قضای  گردان به دعای مستمندان           که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را
چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم       که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را
«همه شب  در این  امیدم که نسیم صبحگاهی             به پیام آشنائی بنوازد آشنا را»
ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب         غم دل  به  دوست گفتن چه  خوشست  شهریارا

 


لینک به نوشته |
چهارشنبه هجدهم شهریور 1388-6:7-فرزاد بلا
 

شهادت اولین امام آقا امام حضرت علی (ع) بر تمام مسلمین تسلیت باد

التماس دعا


لینک به نوشته |
دستی پینه بسته عاشق سه شنبه دهم شهریور 1388-15:51-فرزاد بلا

 

یه روزی یه پسر و دختری که قبلاعاشق و معشوق هم دیگه بودن باهم ازدواج می کنن ،  پسره به خاطر این که بتونه به عشقش برسه هر کاری که از دستش بر می اومد انجام داد  حتی به خاطر پول کارگری هم کرده بود توی دستش پینه بسته بود ، روز برگذاری جشنشون دختره به خاطر عشقی که به پسره داشت ، اشک ریخت معشوق اشک عشقشو با روی دستش اشکاشو پاک کرد چون دستاش پر از پینه بود مجبور ، نخواست عشقش فکر کنه کم محبته و یا بعضی خیالات سرش بزنه ! . . .

روزها گذشت . . . پسره برای این کار مجبور بود بره شهری دیگه کار کنه دختره باز به خاطره معشوقش اشک می ریزه ولی این بار پسره نمیتونه اشکای همه چیزشو پاک کنه آخه این بار هم توی دستاش پینه بسته بود و روی دستاشم پر از زخم بود پسره همچنان به اشکای عشقش نگاه میکرد و نمی تونست اشکاشو پاک کنه آخه اگه پاک میکرد پینه های دست و زخمهاش گونه های عشقشو همه چیزشو زخم میکرد و میترسید دختره ناراحت بشه از وضعیتی که معشوقش داره همینجوری سرشو پایین انداخت و خداحافظی کرد و رفت، دختره از دست پسره ناراحت شد فکر کرد دیگه پسره دوستش نداره ، از پشت دیوید و بهش رسید گفت: من که به خاطر تو اشک ریختم من به خاطر تو همه کار کردم به خاطر تو حتی قید خانوادمو زدم ولی تو چی تو حتی موقع رفتن نخواستی اشکامو پاک کنی حتی نخواستی به صورتم نگاه کنی و اشکامو ببینی حالا که میخوایی بری برو به سلامت دختره زود قضاوت کرده بود، دل پسره رو هم شکوند و پسره باز راهشو گرفت میخواست حرکت کنه بره به دختره گفت حالا اگه تو اینطوری فکر میکنی چرا تو اشکای منو نمیخوایی پاک کنی ، مگه منم مثل تو دل ندارم دستان من پر از زخم و پینه اس نخواستم تو ناراحت بشی و گونه هات اذیت بشن دستان تو چی!؟ دستهای تو که اینقدر و این همه شبیه ماه پر از روشناییست چرا دوست ندارن اشکای منو پاک کنن!؟ حالا اگه بخوایی پاک کنی دلمو که شکوندی چطوری میخوایی دلمو به هم دیگه بچسبونی و دلمه جا بیاری؟

 


لینک به نوشته |
التماس دعا شنبه سی و یکم مرداد 1388-20:7-فرزاد بلا
 

سلام خدمت دوستان عزیز و محترم خوب خودم

نماز روزه هاتون قبول باشه عزیزان

آروزی موفقیت رو دارم براتون

دعا یادتون نره

التماس دعا

 

 

ای خــدای بـلـند مقـام، ای بــزرگــوار، ای آمـرزنـده، ای مهـربـان

تـوئی خــدای بـزرگی که هـيـچ مـثـل و مانـنـدی نـدارد

و بگـفــتار و کـردار خلـق شــنـوا و بـينـا اسـت

و ايـن مـاه اسـت که مقـامـش عـظيـم کـردی

و کـرامـت و شـرافـت و فضـيلـتـش بر سـايـر ماهـها دادی

و ايـن مـاه اسـت که روزه اش را بر من واجـب گـردانــدی

و اين ماه رمضـان است که در آن قـرآن را نـازل فـرمـودی

بـرای راهنـمايی مـردم و روشـن کـردن راه هدايـت و جـدا نمـودن حـق از بـاطـل

و شـب قــدر را در ايـن مـاه مقـرر داشـتی که آن شـب را بـر هـزار مـاه بـرتـری دادی

پـس ای خـدايـی که بـرهمـه منـت داری و هيـچکس بـر تـو منـت نـدارد

بـر من منـت گـذار در مـيان آن همه بـندگانـت که منـت گـزارده ای

و از آتـش دوزخـم نجات ببخـش و به بهـشت ابـدت داخـل گـردان

به حق رحمـت بی پـايـانـت ای مهربـانتـريـن مهربانان عالم.

 


لینک به نوشته |
نمایشنامه بودم بودی بود جمعه بیست و سوم مرداد 1388-13:24-فرزاد بلا
 

صحنه خالی است ، تنها یک صندلی و یک جعبه در آن به چشم می خورد، که در طراحی های هر صحنه، بنا به اختیار،می توان بر آرایش آن افزود

بازیگران: 1- مرد  و  1- زن

  نور می آید {اتاقی است که در آن به هنر مندان تئاتر ،برای اجرای نمایش لباس امانت می دهند} مردی میان سال در روی صندلی نشسته است  و خانمی جوان در مقابل او ایستاده، با او در حال بگو مگو است

مرد:   خانم محترم گویا  حواستون نیست، تمام لباس های موجود ما هموناییند که نشونتون دادم لباس های دیگه ایی نداریم

زن:    اما اون چیزی رو که من می خام  نشونم ندادین

مرد:   آخه من از کجا لباسی رو که خودتونم نمی دونید چیه و چه جوریه به شما بدم

زن:   خواهش میکنم، من برای نمایش جدیدم به اون احتیاج دارم

مرد:   می تونم بپرسم اسم نمایشتون چیه

زن:   هنوز نتونستم بنویسمش

مرد:   یعنی شما متنتون حاضر نیست اون و قت دو ساعته که توی انبار لباس ها دنبال لباسش می گردین؟

(برای دانلود کل نمایشنامه روی لینک زیر کلیک کنید )

دانلود نمایشنامه بودم بودی بود

 


لینک به نوشته |
روز محشر یا علی پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388-11:13-فرزاد بلا

 

روزمحشروقت پرسيدن زمن :

رب جلى گفت توغرق گناهي؟

گفتمش يارب بلى !

گفت پس آتش نميگيرد چرا جسم وتنت؟

گفتمش چون حک نمودم روي قلبم ياعلى

 


لینک به نوشته |
نظریه گاندی چهارشنبه چهاردهم مرداد 1388-21:19-فرزاد بلا
 

از نظر گاندي هفت موردي که بدون هفت مورد ديگر خطرناک هستند  

ثروت بدون زحمت          دانش بدون شخصیت

علم بدون انسانیت            سیاست بدون شرافت

لذت بدون وجدان            تجارت بدون اخلاق

و عبادت بدون ایثار

اين هفت مورد را گاندي تنها چند روز پيش از مرگش بر روي يک تکه کاغذ نوشت

و به نوه اش داد.اعتقاد بر اين است که وي اين موارد را در جست و جوي خود براي يافتن

 ريشه هاي خشونت شناسايي کرد.در نظر گرفتن اين موارد، بهترين راه جلوگيري از بروز

 خشونت در يک فرد و يا جامعه است.خشونتي که آن را "خشونت پنهان" مي نامند.

 


لینک به نوشته |
پسر بودن یعنی . . . جمعه بیست و ششم تیر 1388-11:56-فرزاد بلا
 

1-پسر بودن یعنی برو چند تا نون بخر 

2-پسر بودن یعنی هی شماره دادن و هی منتظر زنگ بودن

3-پسر بودن یعنی بد و بیراه گفتن به دخترایی که تحویلشون نمی گیرن 

4-پسر بودن یعنی کادو خریدن برا ... 

5-پسر بودن یعنی جدیدا زیر ابرو برداشتن و پنکک زدن 

6-پسر بودن یعنی تا کی مفت خوری می کنی 

7-پسر بودن یعنی پس کی دفتر چه اماده به خدمت میگیری 

8-پسر بودن یعنی به زور سیکل داشتن 

9-پسر بودن یعنی بابا پس کی میری برام خاستگاری 

10-پسر بودن یعنی مثل خر حمالی کردن 

11-پسر بودن یعنی جوراباتو در بیار حالم به هم خورد

12-پسربودن یعنی چرا کار نمیکنی جون بکن دیگه 

13-پسر بودن یعنی ببخشین ماشین و خونه هم دارین که... 

 

 

 


لینک به نوشته |
سیگار هدیه ای نو سه شنبه بیست و سوم تیر 1388-19:27-فرزاد بلا

 

 سیگار اسباب بازی غیر بچها

 برداشت آزاد ولی بدون منفی بافی!

   

 قضاوت کنید نتیجه روبرا منم بگید

   ولی سیگار هم برای بچهای نادن چیز خوبیه هااا     

یه بچه ای برای روز پدر می خواست برای باباجون عزیزش هدیه بگیره خیلی دلش می خواست برای باباش اسباب بازی بخره آخه بچه ها از اسباب بازی خیلی خوششون میاد هرچی فکر کرد که باباجونش از کدوم اسباب بازی خوشش میاد از اونا بخره ! چیزی به فکر نازش نرسید جز سیگار!!!  آخه باباش همیشه برای خودش سیگار هدیه میداد

  

 


لینک به نوشته |
چهارشنبه هفدهم تیر 1388-20:36-فرزاد بلا

السلام عليکِ يا زينب کبري السلام عليکِ يا بنت رسول الله
السلام عليکِ يا بنت اميرالمومنين (س)

صبر را مفهوم معنا زينب است

کعبه غمهاي دنيا زينب است

چون حسين است آفتاب شهر عشق

ماهتاب عالم آرا زينب است

 

 

15 رجب، سالروز وفات عقيله بني هاشم، پرچمدار کربلا،

زينب کبري (سلام الله عليها)

را به تمامي مسلمانان جهان تسليت عرض مي‌کنم

التماس دعا

 

       

 


لینک به نوشته |
منو ببخش که عاشقت شدم چهارشنبه هفدهم تیر 1388-20:2-فرزاد بلا
 

اگه دلم تنگ میشه خیلی برات ؟! منو ببخش ، اگه نگام گم میشه تو شهر چشات !؟ منو ببخش ، منو ببخش اگه شبا ستاره هارو میشمارم اگه همش پیش همه بهت میگم دوستت دارم ! منو ببخش ، اگه برات سبد سبد گل میچینم منو ببخش اگه شبا فقط تورو خواب می بینم ! منو ببخش ! . منو بخش اگه تورو میسپرمت دست خدا اگه پیش غریبه ها  به جای تو میگم شما !؟ منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم ! تو یه فرشته ای و من ! خیلی باشم ! یه آدمم ! ، منو ببخش اگه فقط میخوام بشی مال خودم ببخش اگه خیلی کمم ولی زیادی عاشقت شدم! چکار کنم عاشقت شدم!  

 

            

                                                    

 


لینک به نوشته |
از کسی خاطره ای ندارم بجز... سه شنبه شانزدهم تیر 1388-18:44-فرزاد بلا


از هیچ کسـی خاطره ای ندارم جز یه نفر که دربداغـونم کرد

منو از قلب نازش بیرونم کرد فـقط چند روز مـهمونم کرد

شنیدم ازت برو دیگه پیشم نیا حتی دیگه نکن منو نگاه و صدا

شبا می خـوابیدم با خیال تو روزا بودم فقط تو رویا کنار تو

چرافـکر می کنی خیلی ها مثـل من و تـو خوب بودند و هستند

خودمونشون میدم براش تلافی میکنم  هرکی هرکاری کرد

وقتی رفتی باز هوای آسمونم  بد شد روزگار از بدی بدتر شـد

روزگارم از تیره تیره تر شد گریه هام از باران هم زیاد تر شد

خودم میگفتم ازت بریدم و سیر شدم ولی دلم ازت نشد جـدا

دلـم داره از بـیـن میره امـا پیش تو گیره واسه تـو زمین گیره

اگه تـو نباشی دلم میگیره بهانتو میگیره برای تو اشک میریزه

آخه نمیدونم چرا هیـشکی هوادار مـا نیست صـدا تو سینه مونه

 


لینک به نوشته |
قلب بازیچه سه شنبه شانزدهم تیر 1388-13:19-فرزاد بلا

 

شنام شنام شنام (سلام)شطولی شیطون بلا !؟

دیدی شطولی موفق شدم مختو بزنم شوال (سوار) قلب ناژت بشم !؟

         رو قلبت دالم تالاب تولوب باژی میکنم

 ولی یادت باشه قلب من نلم تل (نرم تر) از توس (قلب دوس پسمل خومه)  

خومه به کسی لبط نداله چکار دالم میکنم!

حیف به این قلبم ناز و خوشمل که هویچ نداله !



آخ جوننننن چه کیفی داله وای ننه جون ییییییــهههههــوووووو !

خودمونیم عجب قلب بازیچه خوبی داریا

خیالت راحت زیاد صاحب قلبت نمیشم ! به زودی میرم رو یه قلب دیگه

آخه برام تکراری میشه دیگه خوش نمیاد

اگه اذیت شدی منو ببخش

گفتم که وقتی که تکراری میشی همه خوبیات فراموشم میشه

میخوام تنهات بذارم که دیگه عاشق نشی

فقط من این کارو نمی کنم خیلیا از این نامردیا بلدن منم یکیشون

(خودمو نمیگما! سوتفاهم نشه یوقت)


لینک به نوشته |
شعر سهراب شنبه سیزدهم تیر 1388-16:0-فرزاد بلا
 

شايد آن روز كه سهراب نوشت

 : تا شقايق هست زندگي بايدكردخبري از دل پردردگل ياس نداشت بايد اينجور نوشت

: هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي اجبارست!

 

   


لینک به نوشته |
نامردی. . . شنبه سیزدهم تیر 1388-15:54-فرزاد بلا

 

به نامردی نامردان قسم خوردم که نامردی کنم در حق نامردان عالم


لینک به نوشته |
دیگه تیپ نمیزنم! جمعه دوازدهم تیر 1388-22:20-فرزاد بلا

 

باشه عزیز قبول دیگه تیپ نمیزنم!

اگر تیپ بزنیم بریم بیرون می گن با کی قرار داری؟!؟!

اگر لباس معمولی بپوشیم می گن تو اصلا صلیقه نداری!!!!!!!!!!

اگر دیر بریم خونه می گن کدوم گوری بودی؟!؟!؟!؟!؟!؟!

اگر زود بریم خونه می گن باز چه غلطی کردی که زود اومدی خونه؟!؟!؟!؟!؟!؟!

اگر زیاد بگی دوست دارم می گن باز چه نقشه ای تو سرته؟!

اگر زیاد نگیم دوست دارم می گن پای کس دیگه ای در میو نه!!!!!!!!!!!

اگر زیاد بهش زنگ بزنیم می گن اعتماد نداری!!!!!!!!!!!!

اگر یک مدت زنگ نزنید می گن انگار خیلی سرت شولوغه!!!!!!!!!!!!

اگر تو خونه زیاد بخندی می گن دیونه شدی؟!؟!؟!؟!

اگر نخندی می گن باز چه مرگته؟!؟!؟!؟!؟!؟!

 


لینک به نوشته |
قول بده دیگه قلب کسیو نشکنی...! سه شنبه نهم تیر 1388-9:58-فرزاد بلا

 

آره دلم مرد و شکست با سنگ سنگین دلت / نه میخوام اون عشق تورو نه دیگه اون شاخه گلت

توی چشام کردی نگاه قلب منو کردی فنا / خونه بغض و ماتمو توی دلم کردی بنا

نفس توی سینه من چه تنگ و خسته میزنه / انگار که قلبم مشتشو به در بسته میزنه

حتی دیگه دیدن تو برای من حروم  شده  / هرچیزی بود بین ما تا به ابد تموم شده

میخوام فراموشت کنم چرا نمیری از سرم /  اگه بشه میمیرم و یادتوبه گور میبرم

توی چشام کردی نگاه قلب منو کردی فنا / خونه بغض و ماتمو توی دلم کردی بنا

نفس توی سینه من چه تنگ و خسته میزنه /  انگار که قلبم مشتشو به در بسته میزنه

اما یادت باشه دیگه نشکنی قلب کسیو  /  فرقی نداره چه کسی بازی نده هرکسیو

اما یادت باشه دیگه نشکنی قلب کسیو  /  فرقی نداره چه کسی بازی نده هرکسیو

 


لینک به نوشته |
با تو هستم ای مسافر! دوشنبه هشتم تیر 1388-17:47-فرزاد بلا
 

با تو هستم ای مسافر
ای به جاده تن سپرده
ای که دل تنگی غربت
منو از یاد تو برده
هنوزم هوای خونه
عطر دیدار تو داره
گل به گل گوشه به گوشه
تورو یاد من میاره

با تو من چه کرده بودم که چنین مرا شکستی
بی وداع و بی تفاوت سردو بی صدا شکستی

به گذشته بر میگردم به سراغ خاطراتم
تازه می شود دوباره از تو یاد خاطراتم

به تو می رسم همیشه در نهایت رسیدن
هر کجا باشی و باشم به تو بر میگردم از من

آن تویی همیشه ی من توی آیینه ی تقدیر
با همه شکستن از تو نیستم از دست تو دلگیر
 

لینک به نوشته |
بخشش پنجشنبه چهارم تیر 1388-19:32-فرزاد بلا

 

اگه قرار باشه ظرف 24 ساعت دنیا به پایان برسه

تموم خطوط تلفن،تالارهای گفتگو و ایمیلها اشغال می شه....

 

همه جا پر میشه از این كه:

 

رنجوندمت،پشیمونم،منو ببخش

تو را عاشقانه می پرستم

مراقب خودت باش.

اما بین این همه پیام یكی تكون دهنده تره:

همیشه عاشقت بودم ولی هیچ وقت بهت نگفتم!

پس عشق و محبت را تقدیم آنكس كه دوستش داریم كنیم

شاید كه دیگر فردایی نباشد


لینک به نوشته |
وقتی که . . . یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388-15:0-فرزاد بلا

 

وقتي كه ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي كه ديگر رفت به انتظار آمدنش نشستم وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من اورا دوست داشتم وقتي اوتمام شد من اغاز شدم و چه سخت است تنها متولد شدن مثل تنها زندگي كردن مثل تنها مردن

     


لینک به نوشته |
شنبه بیست و سوم خرداد 1388-20:44-فرزاد بلا
خودتون نگا کنید ولی یه جورایی به رنگ سبز ربط داره

لینک به نوشته |
mahi